لحظه های ناب بودن را تو معنا می کنی
در زمستان نگاهم شعله بر پا می کنی
بی تو شعرم عاجز و بیهوده از جاری شدن
بیت بیت دلخوشی ها را تو زیبا می کنی
من به عشقت دل خوشم .تنها در این ویرانه ها
حیف از این عشقی که داری ساده حاشا می کنی
تن به امید رسیدن مرگ را پس می زند
بی خبر از آرزو هایی که رؤیا می کنی
+
نوشته شده در ساعت توسط یه دوست
